Η Εκκλησία έχει Χάσει το Νήμα της Σύνδεσης με τη Νεολαία

    Διαβάζοντας ένα ενδιαφέρον εκκλησιαστικό και θεολογικό άρθρο με τίτλο "Ο Πολιτισμός της Νεκροκεφαλής" περί της νεολαίας και του κατά πόσο ο σύγχρονος νέος έχει ξεφύγει απ τον ορθό δρόμο της αγάπης, της Εκκλησίας και του Χριστού, (το άρθρο θα το βρείτε εδώ, απ το προσωπικό ιστολόγιο "Αέναη Επανάσταση" της συναδέλφου Σοφίας Συγκλιτικής http://sophia-siglitiki.blogspot.gr/2014/03/O-politismos-tis-nekrokefalis.html ) προβληματίστηκα και έκανα τις εξείς παρατηρήσεις μέσα από την ομάδα στο facebook "θεολόγοι εν δράσει".

    "Πολύ ενδιαφέρον το άρθρο κυρία Συγκλιτική και συγχαρητήρια για τον αγώνα που δίνετε και την καθημερινή σας προσπάθεια να αφυπνίσετε (με τον τρόπο σας) τον κόσμο. Μία κριτική να κάνω μόνο, ότι το άρθρο μου φάνηκε υπερβολικά συντηρητικό, που θυμίζει απελπιστικά τα ορθόδοξα κείμενα περί νεολαίας που εκδίδοντο πριν 30 χρόνια (όταν γεννήθηκα). Ερώτηση: ο κύριος αυτός συνάδελφος, έχει την εντύπωση ότι θα επηρεάσει είτε τους γονείς, είτε τα νέα παιδιά που δεν είναι στην Εκκλησία; Γιατί αν δεν στρέφεται προς αυτούς, τότε μήπως ο,τι γράφουμε είναι για εσωτερική κατανάλωση και για να νιώθουμε εμείς οι θεολόγοι ότι κάτι κάνουμε; Το άρθρο είναι too much συντηρητικό για να το διαβάσουν αυτοί που δεν έχουν καμμία σχέση με την Εκκλησία.

Επίσης επειδή τυγχάνει να είμαι πρώην μεταλάς, είναι πάλι υπερβολικά αυτά που λέει ο συνάδελφος, διότι ναι μεν μία μερίδα των συγκροτημάτων του heavy metal προβάλουν ένα σκοτεινό και σατανικό πρότυπο, αλλά πολλές άλλες μπάντες δεν έχουν σατανικό περιεχόμενο, και μάλιστα υπάρχει και το λεγόμενο White Metal, που εξυμνεί τον Χριστό και συνήθως έχει έναν πολύ ενδιαφέρον θρησκευτικό, πνευματικό και θρησκειοψυχολογικό στίχο. Αυτόν τον Enigma δεν τον ξέρω, και πιθανολογώ ότι δεν τον ξέρει ούτε η νεολαία, καθώς τυγχάνει να συναναστρέφομαι με πολύ νεανικό κόσμο, και πρώτη φορά τώρα τον έμαθα διαβάζοντας το άρθρο. Οι γνωστοί Enigma είναι η μπάντα που παίζει ethnic μουσική.

Θέλω να πω ότι ο συνάδελφος δεν νομίζω ότι έχει πιάσει όντως τον παλμό της νεολαίας, αλλά μάλλον βλέπει τα πράγματα με τις δικές του παραδοσιακές και ορθόδοξες προκαταλήψεις, χωρίς στην πραγματικότητα να μπαίνει όντως στο Zeitgeist της νεολαίας.Το heavy metal εκράζει την εσωτερική αγωνία των νέων ανθρώπων, την οργή που αισθάνονται μέσα τους και κανείς δεν την καταλαβαίνει και μάλιστα εκφράζει έναν μεταφυσικό ρομαντισμό τον οποίο η Εκκλησία φυσικά ενοχοποιεί όπως έχει μάθει πολύ καλά αιώνες τώρα να ενοχοποιεί ο,τιδήποτε πνευματικό δεν έχει την στάμπα της Εκκλησίας. 

     Οσο για το σεξ και τις σχέσεις, προσωπικά σαν "αιρετικός" θεολόγος, υπερασπίζομαι τις προγαμιαίες σχέσεις ασφαλώς, αφού ο άνθρωπος σ'αυτόν τον έκπτωτο κόσμο που ζούμε, την αγνότητά του την έχει χάσει έτσι κι αλλιώς ήδη απ την παιδική ηλικία (αφού η συντριπτική πλειοψηφία των γονέων δεν ξέρει να αγαπά, επομένως έχουμε ξεφύγει συνολικά απ τον ορθό δρόμο), και ο μοναδικός δρόμος για να την ξαναβρεί, δεν είναι άλλος απ την ίδια την "αμαρτία", δηλαδή την αστοχία, δηλαδή να ολοκληρώσει με κάποιον που δεν αγαπά, γιατί εδώ κάτω συνάδελφοι δεν ήρθαμε για να το παίζουμε αθώες περιστερές και άγιοι χωρίς πτώση και χωρίς διάλογο με τους πειρασμούς, αλλά ήρθαμε για να φάμε τον απαγορευμένο καρπό, ήρθαμε για να σφάλλουμε και να μάθουμε απ τα λάθη μας, όσο τραγικά κι αν είναι. 

    Και επειδή εννοείται ότι θα παρεξηγηθώ, ξεκαθαρίζω ότι θεωρώ τον πολιτισμό που ζούμε τραγικό και ότι η νεολαία είναι όντως δυστυχισμένη.

Απλά μου φαίνεται αναποτελεσματικός και απαρχαιωμένος αυτός ο τρόπος προσέγγισης απ την πλευρά τη δική μας (των θεολόγων εννοώ). Τέλος τον Χριστό μπορεί ο άνθρωπος να τον γνωρίσει ανά πάσα στιγμή (εγώ τον γνώρισα στα 23 μου), άρα πάλι υπερβολές και πνευματικοί εκβιασμοί είναι αυτοί του στυλ "αν δεν αγαπήσεις τώρα τον Χριστό, δεν θα το κάνεις ποτέ"!!! Το θεμελιώδες ζήτημα για τους ανθρώπους πάσης ηλικίας είναι να αγαπήσουν πρώτα τον εαυτό τους και να συνειδητοποιήσουν ότι αξίζουν σαν άνθρωποι, ότι έχουν προσωπική αξία, ικανότητες, ταλέντα και ότι είναι αξιαγάπητοι, κάτι που και οι σημερινοί χριστιανοί που υποτίθεται οτι αγαπάνε τον Χριστό, την ίδια ώρα δυσκολεύονται να αγαπήσουν ειλικρινά τον εαυτό τους. Γιατί άραγε;"